شهاب الدين محمد خرندزي زيدري نسوي
109
نفثة المصدور ( فارسى )
- ( ع ) حقّا كه اگر سنگ كشد بگدازد - بحبل عنكبوت بر افلاك « 1 » رفتنست . بقلم - كو نيز سياهرويى « 2 » چو منست - تحرير كردن پيشآمدهايى كه ، بسيار ز من فسانه خواهد ماندن * شايد كه جهان از آن سَمَرها سازد بكيل عطّار خرمن خاك پيمودنست . يهمّ اللّيالى بعض ما أنا مضمر * و يثقل رضوى دون « 3 » ما أنا حامل 453 و بولاى اينكه « 4 » در مقدّمه شرط رفته است ، و ألمؤمنون عند شروطهم 454 ، كه سردروى « 5 » از سرگذشتهاى خويش بيش نخواهم درود ، از كارنامهء « 6 » وقايع خويش ، تغنّى بها سفر ، و تطرى كواعب * و تبكى رسوم رثّة ، و طلول « 7 » 455
--> ( 1 ) هت : بافلاك ، سى : بر آسمان ( 2 ) هت ، سى ، كر : سياهروى ، مى : سياهرويى را . محتملست عبارت در اصل مصراعى قريب بدين صورت بوده است : « كو نيز يكى سياهرويى چو منست » ( از افادات استاد مينوى ) ( 3 ) « دون » هو الفاعل ، غير أنّه ترك على بنائه لما كان مضافا الى مبنىّ و هو « ما » و مثله قوله تعالى : « لقد تقطّع بينكم » ف « بينكم » هو الفاعل سواء رفعته أو تركته على بنائه لإضافته إلى « كم » . « شروح سقط الزّند » ج 2 ص 524 ( 4 ) مى : بولاء آنكه ( 5 ) سى : سبز ورقى ( 6 ) تصحيح قياسى است ، همهء نسخ : درود كارنامهء ( 7 ) اين بيت در همهء نسخ مغلوطست ، از روى « ديوان ابى المظفّر محمّد بن احمد الأبيوردىّ » ص 297 ، تصحيح شد .